Thea
Hallo Allemaal,
Ik ben Thea van zanten en kom uit Utrecht. Ik heb een LAT-relatie en heb 2 kinderen. Een meisje van bijna 12 jaar en een jongen van 9 jaar. Mijn hobby's zijn radio luisteren, lezen, computeren, fietsen, wandelen, mijn hondje en uiteraard de kinderen.
Ik las dat je je verhaal in kan zenden als je Gerard eens ontmoet hebt, of als je naar een optreden bent geweest van hem.
Hier komt mijn, waargebeurde, verhaal..
Als meisje van 15 jaar won ik een prijsvraag om een etentje te winnen met hem EN daarnaast mocht ik een optreden bijwonen. Ik was sinds mijn 14e jaar fan van hem, en natuurlijk deed ik mee aan die prijsvraag. Weken later stond mijn naam in dat tijdschrift en moest ik contact met de redactie opnemen, ik meen dat dat de Popfoto was. Het is alweer zo lang geleden dat ik dat vergeten ben. Kan ook de Hitkrant geweest zijn namelijk. Er werd een datum geprikt, dat werd 19
april (1986). Ik was ontzettend zenuwachtig die dag en kon niet wachten tot het einde van de middag aan brak, dan zou ik opgehaald worden. Jeetje, de hele straat liep uit, ik voelde mij net een Bekende Nederlander. Ik werd door 3 mensen van dat tijdschrift opgehaald (chauffeur, journalist en fotograaf)
en we gingen naar Helmond, een bistro. Het was lang rijden, maar uiteindelijk kwamen we aan..Gerard was er nog niet, helaas. Ik was zo nerveus, ik wist dat ik geen hap door mijn keel kreeg. Uiteindelijk kwam Gerard, zijn voormalige manager Jan van Doorn was er ook bij en nog iemand.(ik meen wino) waren met zijn zevenen en volgens mij heb ik niet veel gezegd toen.
Ik had een pen voor hem bij mij en bloemen. Hij had voor mij de single Reach, en zette zijn handtekening op dat plaatje. (je had toen nog geen CD-roms)..Ook kreeg ik foto's, met handtekeningen. Ik kon niet geloven dat ik naast mijn idool zat, ik voelde mij zo verlegen tussen al die mensen, vooral naast Gerard. Ik heb verbouwereerd zitten kijken hoe hij at. Ik kan goed eten, maar die man?. Hij at van alles veel, we hadden varkenshaas met aardappeltjes, groenten, patatjes enzo en ik zat al snel vol.Niet omdat ik geen honger had, ik kreeg gewoon geen hap door mijn keel. Wat ik niet at at Gerard wel..
Later die avond had Gerard een optreden in de schouwburg van Helmond en was ik eregaste..Hij riep mij tijdens een liedje het podium op, omarmde mij en zong voor mij..Ik kreeg het helemaal warm, ik vond het zo erg om daar te staan. Niet voor Gerard, maar voor al die mensen..
Kortom, de avond vloog voorbij en voor ik het wist zat ik alweer in de auto terug naar huis. Niet met gerard, die ging naar zijn eigen huis terug..Ik had een ervaring voor het leven, maanden later werd ik nog herkend door kinderen en mensen die mijn reportage, (die ik overigens ook nog kreeg) in het tijdschrift hadden gezien..Als ik Gerard nog wel eens tegenkom, en ik heb de kans om in zijn buurt te komen, zeg ik altijd wie ik ben en dat ik met hem uitgeweest ben toendertijd. Vaag weet hij het nog wel dan, maar ja in de tussentijd zijn er natuurlijk meer fans bijgekomen die hetzelfde hebben gewonnen OF die op een andere wijze met hem iets leuks beleefd hebben dus ik vind het niet zo raar dat hij namen niet goed meer weet..Echt een grote fan, zoals toen, ben ik niet meer maar hij heeft zeker een plek in mijn hart hoor, het was en is de enige zanger die ZO hoog kan zingen als hij..
Met vriendelijke groet,
Thea van zanten.
Terug naar Fans
